Duurzaam in Netwerken - Een duurzame samenleving?
| 02 augustus 2009
Deel2: 02-08-2009 - Een duurzame samenleving?
Stelt u zich eens voor dat we “echt” een inspanning willen leveren om een duurzame samenleving te creeren. Direct komen er een aantal vragen naar boven;
- Wie wil een duurzame samenleving.
- Waarom willen we een duurzame samenleving.
- Hoe creeeren we dan een duurzame samenleving.
Als ik u de vraag stel of u een duurzame samenleving wenst, zult u ongetwijfeld hierop reageren met “ja natuurlijk”! Uiteindelijk moet er ook nog een leefbare samenleving zijn voor onze kinderen en kleinkinderen… Als ik deze vraag stel aan mij ouder en grootouders, dan hadden zij ook deze intentie.
En kijk waar we nu staan! Dankzij een allerlei innovatieve technologieen en ontwikkelingen, leven we nu in een samenleving waarbij we ineens beseffen dat alle intenties van onze ouders en voor-ouders hebben geleid tot een besef dat we er nu ook echt daadwerkelijk iets aan moeten doen!
Hoe kon dit nu gebeuren?
Ik maak wederom een link naar het model waarin het krachtenspel wordt weergegeven. Aangezien we het beste voor hebben met onze kinderen, doen we er alles aan om ze in een beschermde omgeving te laten opgroeien. Daarbij willen we ze alles geven, wat we waarschijnlijk zelf niet van onze ouders hebben gekregen. Materiele zaken, groot huis en tuin, veel vakanties, speelgoed, mobiele telefoons, beste opleidingen etc. Een enorm geldgedreven instelling, die onze ouders ertoe drijven om steeds meer geld te genereren in hun kleine huis-en tuin economie. Bedrijven, multinationals en met name hun slimme marketing om hun producten “onmisbaar” te maken, zorgen er onder andere voor dat we steeds minder tevreden zijn met wat we hebben. Ouders werken nu voortaan beide (in 80% van de huishoudens) om deze levensstandaard (met steeds meer leningen!) vol te houden.
Deze vicieuze cirkel zorgt ervoor dat we aan de ene kant, flink profiteren van steeds meer luxe , door innovatie en techniek, maar aan de andere kant we het tempo om dit financieel bij te houden, steeds moeilijker kunnen opbrengen.
Hierin wordt duidelijk de machtspositie die de “maak”-industrie heeft in combinatie met de banken. De “gekozen” overheden die hierin onlosmakelijk verbonden zijn, hebben dus tot op heden niet hun stempel kunnen drukken in dit machtenspel, om zich hard te maken voor een “Duurzame samenleving”.
De vraag rijst nu, wie er oprecht voorstander is van het nastreven van een duurzame samenleving voor onze kinderen en achterkleinkinderen…..
Mijn inziens ligt het antwoord om een “ duurzame samenleving” te creeeren, in een “ duurzame” afstemming van de verschillende belangen in onderstaand machtenspel met als doel “ het vinden van een juiste balans”.
