Duurzame afvalstromen
| 05 september 2009
Een druppel op een gloeiende plaat!!We moeten ons afval tegenwoordig gescheiden aanbieden aan de vuil ophaaldiensten. In de afgelopen jaren deed de grijze container zijn intrede en toen ook de groene container. Hele ophaalschema’s worden ons hiervoor opgedragen. In onze gemeente krijgen we inmiddels per envelop een aantal plastic zakken, om het plastic afval apart te scheiden. Tevens hebben we een aparte container gekregen voor het oud papier. Mensen met kleine kinderen, kunnen inmiddels de vuile luiers in aparte zakken verzamelen en weggooien op een centrale plaats. Kortom; zijn we inmiddels in onze gemeente goed op weg om met de opgelegde mini-milieustraat aan huis, onze bijdrage te leveren aan het beter kunnen verwerken van onze afvalstromen.
Net terug van een vakantie in spanje, waar 3x zoveel mensen wonen als in Nederland, zie je een andere interpretatie van afval scheiden. Al het afval gaat daar in een normaal huishouden de afvalemmer in. Als deze vol is staan er op centrale plaatsen een aantal grotere afvalcontainers, waar het vuil kan worden weggegooid. Glas, plastic ,luiers en zelfs statiegeldflessen (had ze mee kunnen nemen naar Nederland) belanden op 1 grote hoop.
Niks geen mini-milieustraat aan huis, alles gewoon bij elkaar.
Je vraagt je af waar we dan in Nederland mee bezig zijn!! In elk geval denken wij in Nederland ons steentje bij te dragen met onze opgelegde mini-milieustraat. Scheiden,Recylen, schoon vuil verbranden chemisch afval opslaan….
Van Carbon Footprint tot het daadwerkelijk verwerken van afval
In onze huidige consumerende economie staan we niet zo stil bij het aankopen van onze producten, wat de uiteindelijke afvalstroom dit veroorzaakt. Gemak is een van de belangrijke zaken die we bij het aankopen van onze producten belangrijk vinden. Immers wordt vleeswaren nog steeds niet verpakt in bijvoorbeeld papier. Dit is ongemakkelijk…….
Uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat het de producenten zijn, die ervoor zorgen dat wij door ons consumerende gedrag allerlei afvalstromen genereren. Vervolgens zorgen de eigenschappen van de producten en de logistiek voor de verpakking van het product. Dan koopt de consument het product en zorgt de gemeente vervolgens voor de infrastructuur om het afval milieuvriendelijk te verwerken. Hiervoor betaald de consument uiteindelijk ook gemeentelijke heffingen.
Gek eigenlijk als je bedenkt, dat we door het aankopen van een product, waarbij we niet of nauwelijks invloed kunnen uitoefenen op de verpakking of het verwerkingsproces, uiteindelijk ook belast worden met de kosten voor het afval.
Stel nu dat je een product koopt waarbij je de keuze hebt gemaakt voor een Carbon Footprint met een lage Primaire Footprint (CO2 emissie bij productie) en lage Secundaire footprint (CO2 emissie behorende bij levenscyclus van het product)
Ga je dan uiteindelijk ook minder gemeentelijke afvalheffing betalen?
Het lijkt erop dat de kosten in de keten op dit moment nog bepalend zijn voor de keuzes die ontstaan in het spanningsveld volgens onderstaand figuur. De vraag is of dit nu zorgt voor de juiste duurzame beslissingen?
