Ofschoon ik dit normaal niet doe, wil ik toch graag mijn mening geven op dit onderwerp wat me na aan mijn hart ligt. Ik ben het volledig eens met de opmerking "onderzoek de markt." Echter ik wil eraan toevoegen "onderzoek ook de technologie achter het idee".

Als elektrochemicus heb ik me tijdens mijn promotieonderzoek beziggehouden met de (Chemische) problemen rondom de brandstofcel. De brandstofcel is een apparaat waarin een brandstof (H2, waterstof dus) omgezet kan worden naar elektriciteit zonder het te verbranden (wat veel efficiënter is). Dit is dus de energiebron die genoemd wordt door Honda en Toyota. De bewering wordt gemaakt dat deze technologie "af" is en geïmplementeerd kan worden zonder aanpassingen aan de bestaande infrastructuur. Niets is minder waar!

Allereerst wordt de brandstofcel gehinderd door verontreinigingen in de brandstof. (CO of wel koolmonoxide) Deze zit altijd in kleine hoeveelheden in de waterstof omdat deze voor het overgrote deel uit olie en steenkool gegenereerd wordt (door bijvoorbeeld kolen te vergassen naar syngas, CO en H2, en dan verder via de watershiftreactie naar CO2 en H2)! Zoals je ziet produceert dit proces OOK CO2! Waterstof welke gewonnen wordt uit elektrolyse van water is wel puur H2 maar dit is een behoorlijk energieconsumerend proces waarvoor je sloten elektriciteit nodig hebt en deze wordt, zoals correct opgemerkt, momenteel ook opgewekt met kolen.

Naast de problemen met het produceren van H2 zit je dus met een katalysatorgif, CO, in je brandstofcel. (Hierbij vergeten we nog even de verontreinigingen die van de buitenlucht in je motor kunnen komen.) Dit verlaagt de efficiëntie van je aandrijflijn tot onder dat van een verbrandingsmotor! Kortom je mooie schone en erg dure (laten we er niet om liegen) brandstofcelauto produceert meer CO2 per km dan een benzine of diesel.

Zou je dit oplossen, wat chemisch gezien wel mogelijk is, zit je nog altijd met het probleem dat onze infrastructuur NIET geschikt is voor waterstof. H2 is namelijk een gas en niet zomaar een gas. Het is het kleinste bestaande molecuul en is in staat door allerlei materialen heen te dringen. Dus ook door de wand van een stalen container bijvoorbeeld. Dit wordt ook wel waterstofcorrosie genoemd. Dit is een serieus probleem aangezien kan ontploffen tussen 5 en 95% mengsel met lucht. Naast deze problemen, wil je H2 natuurlijk liever vloeibaar vervoeren. Dit kost extreem veel energie omdat het zo'n klein molecuul is. Hiervoor moet je koelen tot < -250 grad C. Conclusie: de zogeheten "well-to-wheel-efficiency" van een waterstofaangedreven auto is veel lager dan dat van een verbrandingsmotor. (Met uitzondering van H2 opgewekt met "groene stroom via een elektrolyse proces). Dus tot zover de waterstofauto's.

Nu terugkomende op de elektrische auto's. De bewering wordt gemaakt dat batterijtechnologieën in de kinderschoenen staan. Als elektrochemicus ben ik het hier niet mee eens. De grondslagen van deze technologie liggen rond 1650. In ca 1800 heeft meneer Volta een van de eerste batterijen gemaakt. En sindsdien is het onderzoek alleen maar in een continue stroomversnelling geweest. Een plot van de stroomdichtheid (vermogen) versus het gewicht van een batterij laat zien een exponentiële groei zien over de laatste decennia (in tegenstelling tot de trage groei van de brandstofcel)

Momenteel is het mogelijk om elektrische auto's te bouwen met sportwagenrijeigenschappen en een actieradius van tot 400 met een accupack van ca 300 kg. (Www.teslamotors.com). En met nieuwe doorbraken op het gebied van Lithiumpolymer (de batterij waarvan ik persoonlijk denk dat ze in auto's gebruikt zullen worden i.p.v. Li-ion "rocking-chair" of NiMH) zal het vermogen per kg alleen maar stijgen.

Natuurlijk zijn er bij deze hoog energetische systemen ook probleem. Oververhitting en ontploffing zijn al genoemd. Echter aangezien er van de miljoenen GSMs op deze aardbol slechts een handje vol zijn ontploft, is de kans hierop zeer gering te noemen. Een groter probleem is de levensduur van deze batterijen. Hier wordt hard aan gewerkt. Maar helaas is het winnen van Lithium ook bepaald geen milieuvriendelijk proces.

Maar ondanks deze problemen, ben ik ervan overtuigd dat de technologie van elektrische auto's waarbij de energie uit batterijen komt niet alleen volwassener is dan die van brandstofcellen, maar ook op dit moment efficiënter is dan dat van verbrandingsmotoren! Het verbruik van de Tesla roadster zou 20% zijn van dat van een Prius. Bovendien zijn er op dit moment plug-in hybride auto’s waarbij een verbruik van 1:50 (www.fiskerautomotive.com) tot 1:64 (Chevrolet Volt) gemeld wordt. Elektrische auto's hebben dus in mijn mening wel degelijk de toekomst. En zelfs de hele nabije toekomst!

Echter veel zal vallen en staan met een omschakeling van denkwijze onder de bevolking. Bijna iedereen begint over de geringe actieradius en lange oplaadtijd van een elektrische auto. Natuurlijk, als je op vakantie wilt, is het niet fijn iedere 300 km te stoppen om 3 tot 6 uur bij te laden. Maar men moet zich realiseren dat 95-99% van alle verkeer bestaat uit korte ritjes (60km en korter). (Dit is de reden waarom Crysler met de Volt (http://www.autoblog.nl/archive/2007/01/07/chevrolet-volt-concept) gekozen heeft om de auto ca 60 km puur elektrische te kunnen laten rijden) Kortom, voor die paar keer dat je per jaar grotere afstanden wilt rijden, huur je toch een superzuinige diesel?

Samenvattend, ik zie de ontwikkelingen op dit gebied wel positief in. Wat mij betreft is de lang verwachte "waterstofeconomie-hype" ingehaald door de harde feiten van de wetenschap. Ik denk dat elektriciteit de "energiedrager van de toekomst is" en ik denk ook dat de elektrische aangedreven, oplaadbare auto prachtig in dit plaatje past.

Met vriendelijke groet

Tom


PS. Stel je eens voor, een energie-efficiënt huis met 10 tot 15 m2 zonnecellen op het dak die 25 tot 30 jaar lang genoeg stroom leveren om een 4-persoonsgezin te voorzien van alle energie nodig in het dagelijkse leven, inclusief woon-werkverkeer. Met de sterke ontwikkelingen op het gebied van zonnecellen is ook dit mogelijk, denk ik.