Duurzame 'hearts and souls' van Amerikanen.
| 15 september 2009
De verenigde staten van Amerika, de USA, het land van de onbegrensde mogelijkheden én het land van consumptie, consumptie en nog eens consumptie. Dat laatste hebben de meeste Nederlanders via de televisie of een korte vakantiereis van het land mogen ervaren. Gelukkig heb ik de kans gehad om na mijn middelbare school een jaar als uitwisselingsstudent naar The States te kunnen om daar de echte Amerikaanse cultuur op te snuiven. Dat heb ik dan ook echt gedaan, met de leuke dingen en de consumptie aan den lijve ondervindend. Vlees zo goedkoop dat er per persoon een halve koe per keer op de BBQ verdween. Benzine zo goedkoop dat zo ongeveer de auto werd gepakt om de straat over te steken. Overvolle koelkasten, waar eens per week de helft van werd weggegooid in gigantische vuilnisbakken. Ja, het was een goed leventje daar.Tot een paar jaar geleden een vice-president en wannabe president de race om het witte huis verloor (ter info; voor de 2e keer) en een nieuw project zocht om zijn naam en reputatie te vestigen. Na zelf waarschijnlijk ook zijn gehele leven vol op Amerikaanse wijze te hebben geconsumeerd richtte hij zich op het beteren van zijn leven. Met ‘An inconvenient truth’ presenteerde hij Amerikanen met een beeld van zichzelf en de gevolgen van de onbegrensde consumptie. Een succesvolle keuze, mede gezien de Nobelprijs die hij daarvoor in ontvangst heeft mogen nemen. Nu zou men denken dat er sindsdien veel veranderd is in The States.
Tijdens een recent bezoek aan het land was het daarom tijd om de balans op te maken. Eens kijken hoe veel van de retoriek die men vanuit het land over ons heen strooit ook daadwerkelijk merkbaar is in ‘the hearts and souls’ van de gemiddelde Amerikaan. De resultaten daarvan zijn tja,… twijfelachtig op zijn best. De autoverhuur waar ik een Dodge Charger muscle car (een flinke benzineslurper, lekker consumerend, dus goed) verstrekte me een Koreaans “alternatief” onder het motto dat deze zuiniger was in benzineverbruik. Het was net de bedoeling van de Charger dat deze nog gebruik kon maken van de goedkope benzineprijzen om eens goed te kunnen blazen. In tegenstelling tot Nederland kan dat qua prijzen nog wel (1/3 van de hier), ook qua flitspalen (heb er al die tijd slechts 1 gezien), maar helaas niet qua politieagenten. Iedereen die de afgelopen 10 jaar regelmatig de televisie aan heeft gehad is bekend met het Amerikaanse fenomeen politie-achtervolgingen. Ze staan werkelijk overal. Met het argument van een zuinige auto achter de hand kon met de verhuurmaatschappij niet worden onderhandeld. Of het duurzame argument terecht gebruikt werd bevalt te betwijfelen, maar het is duidelijk dat er duurzamer gedacht wordt dan 15 jaar geleden.
Een ander fenomeen verbaasde mij meer. In Nederland zijn we al decennia gewend aan ‘zuinige’ kranen. Dat zijn kranen met een dopje aan het eind dat lucht toevoegt aan de waterstraal. Deze wordt daardoor versneld en dus harder. Het effect hiervan is dat gebruikers de kraan minder ver open draaien om het zelfde effect te krijgen. Van dit fenomeen wordt ook o.a. ook gebruik gemaakt bij zuinige douchekoppen. Tijdens mijn verblijf 15 jaar geleden viel me al op dat deze techniek van luchtinjectie in de VS niet gebruikt werd. Mijn vermoeden was dat men de kranen inmiddels aangepast zou hebben zodat minder water schoon gemaakt hoeft te worden. Een dopje dat lucht inbrengt kan toch niet zo duur zijn dat de prijs een barrière moet vormen. Tot mijn verbazing is het merendeel van de kranen dat ik tegen ben gekomen nog steeds van het oude ‘free flow’ type [foto 529], zelfs in gebouwen niet ouder dan 15 jaar. De techniek om lucht in te brengen heb ik slechts op 1 kraan gezien [foto 530]. Nota bene zijn de foto’s genomen in de staat California waar ieder jaar een groot watertekort ontstaat. Nu is het moeilijk om hieruit conclusies te trekken, maar mijns inziens leeft duurzaamheid bij de Amerikanen voornamelijk in de mond en de beurs. De plaats waar duurzaamheid moet zitten om zelf duurzaam te zijn, de ‘hearts and souls’ van de Amerikanen, heeft het dus nog niet bereikt.
