Vraag en antwoord - De klimaattop in Kopenhagen 2009!
| 02 september 2009
Milieu ministers en ambtenaren komen in december bij elkaar op de VN top tegen klimaatverandering in Kopenhagen. Ze gaan proberen om nieuwe afspraken te maken om klimaatverandering tegen te gaan. Wat staat er op de agenda?Wat is de klimaattop in Kopenhagen?
Vanaf 7 december zullen op de VN- klimaatconferentie in Kopenhagen, ministers en ambtenaren bij elkaar komen. Ze zullen daar proberen een akkoord te sluiten om met internationale acties klimaatverandering tegen te gaan. Dit zijn de nieuwste in een reeks van de jaarlijkse gesprekken met als oorsprong de Earth summit in 1992 in Rio de Janero.
Waar staat COP15 voor?
COP15 is de officiële naam van de top betreffende klimaatverandering in Kopenhagen. De 15de conferentie van de Partijen (COP) onder het VN-Raamverdrag betreffende klimaatverandering (UNFCCC). De COP is het hoogste orgaan van het UNFCCC en bestaat uit ministers van Milieu, die eenmaal per jaar bij elkaar komen om de ontwikkelingen in de overeenkomsten te bespreken.
Welke landen nemen deel aan de klimaattop en hoeveel mensen zullen er aanwezig zijn?
192 landen hebben zich ingeschreven voor deze conferentie. Er wordt verwacht dat meer dan 15.000 ambtenaren, adviseurs, ministers en activisten de conferentie bijwonen. Vergezeld door staatshoofden en regeringsleiders.
Wie zijn de belangrijke spelers?
Landen in ontwikkeling zoals India en China, vinden dat het rijke geïndustrialiseerde westen zoals Europa en de VS het voorbeeld moet geven in het reduceren van de uitstoot van CO2 emmisies. Dit is veelzeggend omdat de VS in 1997 met Bush als president het Kyoto protocol verwierp. Het argument hiervoor was, dat als de VS zich aan de beperking van 5% van CO2 uitstoot moest houden, dit de Amerikaanse economie intens zou schaden, terwijl het protocol geen eisen stelde aan de opkomde economien. De kans van slagen van de COP15 ligt nu hoger omdat president Obama het voornemen heeft om de uitstoot van broeikasgassen de VS te verminderen met 80% tot 2050.
Hillary Clinton heeft in april op een bijeenkomst van de 17 grootste economien van de wereld erkend welke rol de VS in het verleden heeft gespeeld, betreffende de uitstoot van broeikasgassen. Ze zei: “De VS is vastberaden om de verloren tijd zowel in binnen en buitenland goed te maken, de VS is niet langer met verlof of afwezig”. Echter, de minister voor het klimaat en energie van Denemarken, Connie Hedegaard, heeft gewaarschuwd dat het Amerikaanse leiderschap betreffende klimaatverandering zal worden ondermijnd indien de Obama administratie, niet snel wetten heeft om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen.
Wat hoopt men op de klimaattop te bereiken?
Er zal geprobeerd worden om tot een opvolger van het Kyoto protocol te komen. Volgens Yvo de Boer, uitvoerend secretaris van de UNFCCC, zijn er vier essentieele zaken die een internationaal verdrag nodig hebben.
1. Tot hoeveel willen de geïndustrialiseerde landen hun uitstoot van broeikasgassen terugdringen?
2. Tot hoeveel willen de landen in ontwikkeling als bijvoorbeeld; China en India hun groei in uitstoot van broeikasgassen beperken?
3. Hoe worden de landen in ontwikkeling geholpen bij het terugdringen van uitstoot van broeikasgassen en hoe worden de aanpassingen die nodig zijn ten gevolge van klimaatverandering gefinancierd?
4. Hoe wordt dat geld beheerd?
Wat zijn de knelpunten?
Het grootste probleem is het verdelen van de last. Onderzoekers zeggen dat de wereld moet stoppen met de groei van uitstoot van broeikasgassen en dat de uitstoot vanaf 2015-2020 een dalende lijn moet inzetten. Tegen 2050 moet de uitstoot van broeikasgassen 80% minder zijn als het niveau van uitstoot op 1990, dit zal de opwarming van de aarde waarschijnlijk beperken tot 2 graden celcius.
Geld is ook een groot probleem. Rijke landen weten dat ze honderden miljarden euro’s aan arme landen moeten geven, om hen te helpen met het aanpassen aan klimaatverandering. Eerder dit jaar zei Gordon Brown dat in 2020 $100 miljard nodig is om de klimaatverandering te financieren. Als de recente recessie ervoor zorgt dat rijke landen minder bereid zijn om een groot deel van deze lasten te dragen, kan dit leiden tot verhoogde spanningen in Kopenhagen.
Welke landen moeten dan verminderen en hoeveel?
Als voorbeeld heeft China de VS onlangs ingehaald als grootste uitstoter van broeikasgassen. Maar als je de geschiedenis erbij neemt heeft de VS veel meer broeikasgassen uitgestoten dan China. In totaal is de uitstoot van China maar een kwart tegenover de VS.
De Chinese regering vindt het haar morele recht om de economie te ontwikkelen, verder te laten groeien en onvermijdelijk groeit de uitstoot van broeikasgassen dan mee. Er is ook nog de kwestie dat geindustrilialseerde landen hun productie en daarmee de uitstoot van broeikasgassen naar China outsourcen. Dit is de reden voor de enorme uitstoot van broeikasgassen in China, die plaatsvindt door kopers in het westen. China wil dat de consumerende landen de verantwoording nemen voor de uitstoot en niet de producerende landen.
Problemen zoals deze kunnen ervoor zorgen dat de COP15 niet zal slagen. Er zijn ook nog vragen of de acties die we nu gaan nemen niet te weinig en te laat zijn. We weten dat de politiek over het algemeen laat is met het nemen van besluiten en wetenschappers vermoeden dat de wereld de doelstelling van een maximale stijging van 2 graden niet gaat redden.
